Bruno Fernandes: is de vorm van de Man Utd-aanvoerder een symptoom of juist de oorzaak van hun slechte resultaten?

Bruno Fernandes, die vorig seizoen een recordcampagne speelde, zit er dit seizoen veel minder goed in. De kapitein van Manchester United heeft in de Premier League nog maar drie doelpunten en één assist, en al die bijdragen kwamen tegen Ipswich, de enige overwinning van zijn ploeg tot nu toe. Ondertussen heeft United na zes competitiewedstrijden slechts zes punten, de slechtste start in een landelijk competitie in veertig jaar.

Het is nog maar zeven weken geleden dat Fernandes in het Manchester Opera House stond en sprak over zijn trots op het winnen van de PFA Player of the Year voor 2025-26. De aanvoerder had toen ook al de Premier League-prijs en die van de Football Writers gewonnen, als erkenning voor zijn grote aandeel in de onverwachte derde plaats van zijn ploeg. Fernandes scoorde negen keer en gaf 21 assists, een Premier League-record dat hij deelde met Thierry Henry en Kevin de Bruyne. Hij heeft nu 111 doelpunten gemaakt in 335 wedstrijden voor Manchester United.

In de laatste elf wedstrijden van vorig seizoen was Fernandes goed voor 12 van de 21 doelpunten van United, door zelf te scoren of door doelpunten voor te bereiden. In de reeks van zeven wedstrijden die United terugbracht naar het Europese topvoetbal, na een afwezigheid van twee jaar, was de 31-jarige betrokken bij negen van de twaalf treffers. Statistisch was dat opmerkelijk, en het deed denken aan Eric Cantona in het titelwinnende seizoen 1995-96, toen hij zes wedstrijden achter elkaar scoorde, waarvan vijf keer met een 1-0 uitslag voor United.

“Het was een bijzonder seizoen voor mij”, vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. “Ik ben heel trots.

Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een team, we spelen voor een club, we spelen voor de fans. Er is niets belangrijker dan dat.”

Die woorden klinken nu extra zwaar, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers zijn de cijfers van dit seizoen een stuk minder indrukwekkend.

Fernandes heeft in alle zes Premier League-wedstrijden van United elke minuut gespeeld. Zijn drie doelpunten en één assist kwamen allemaal tegen Ipswich, de tweede wedstrijd van het seizoen en tot dusver de enige zege van zijn ploeg. Vorig seizoen scoorde hij na zes wedstrijden twee keer en gaf hij geen enkele assist, dus de cijfers zijn dit seizoen beter.

Toen speelde Fernandes echter op de diepere middenveldpositie die Ruben Amorim verkoos.

Minder impact dan vorig seizoen

Dit seizoen heeft Fernandes het op een na hoogste aantal schoten per wedstrijd, gemiddeld 3,3, al was zijn beste waarde 3,5 in 2020-21. Het aantal schoten op doel is echter het op een na laagste van zijn carrière bij United, gemiddeld 0,8. Ook zijn chancecreatie is met gemiddeld 2,5 per wedstrijd de op een na laagste van zijn tijd op Old Trafford, en die ligt duidelijk onder de 4,0 die hij vorig seizoen haalde.

Nog opvallender is dat hij dit seizoen pas één grote kans heeft gecreëerd: de lob die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de verdediging van Ipswich. Vorig seizoen creëerde Fernandes gemiddeld één grote kans per wedstrijd.

Deze cijfers, samen met zijn algemene betrokkenheid bij het spel, verklaren misschien deels waarom United pas zes punten heeft gehaald uit zes wedstrijden. Dat is de slechtste competitiestart in veertig jaar, het seizoen waarin Ron Atkinson uiteindelijk werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.

Maar is Fernandes de oorzaak van het malaise bij United, of een symptoom ervan?

Twijfels over fitheid en de rol in het elftal

Over de fitheid van de Portugese spelmaker is onzekerheid. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij ontbrak in de recente Nations League-wedstrijd tegen Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de voormalige speler van Sporting “met pijn speelt”. Fernandes was daarna wel fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de verlengde pauze. Eerder had hij in de Champions League de volledige negentig minuten gespeeld bij de 4-0 zege op Sabah FK, de Azerbeidzjaanse kampioen.

United-trainer Michael Carrick ziet het niet als een probleem, nu hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.

“Hij had iets, maar dat gebeurt vaak”, zei Carrick. “Spelers spelen wel vaker met problemen.

Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.

Hij is er grotendeels overheen, was vanochtend in de training echt scherp en kijkt uit naar de wedstrijd.”

Tegen het eind van vorig seizoen, toen de bijdrage van Fernandes het grootst was, speelde Benjamin Sesko regelmatig als nummer negen, en de veteraan Casemiro was het anker van het middenveld van United.

Van de negen competitiedoelpunten die Sesko in 2026 maakte, bereidde Fernandes er vier voor. Ook was Fernandes betrokken bij vier van de laatste vijf doelpunten die Casemiro als speler van Manchester United maakte, vanaf 1 februari.

Los van de doelpunten is ook duidelijk dat de aanwezigheid van Sesko en Casemiro wordt gemist.

Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen niet beweren dat de huidige lage loopcijfers van United komen doordat de 34-jarige in de zomer naar Inter Miami vertrok. Zijn positiespel en spelinzicht blijven echter van een hoog niveau. Fernandes kon risico’s nemen in de wetenschap dat United bij balverlies in de omschakeling niet snel zou worden overspeeld.

Wat Sesko betreft: zijn nieuwe scheenbeenblessure versterkt alleen een gebrek aan betrokkenheid dat zwaar voelbaar is, en waarvoor nog geen einddatum bekend is.

Een plan dat niet werkte

De clubleiding negeerde de oproep om in de zomer extra spitsversterking te halen en versterkte in plaats daarvan het middenveld van Carrick.

Een plan om de afwezigheid van de Sloveen in het begin op te vangen door Mbeumo als nummer negen te gebruiken, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd tegen Hull een enkelblessure opliep.

Matheus Cunha kreeg de rol in plaats daarvan, maar hij zakte steeds weer diep, precies in de ruimte waar Fernandes zich ophield, en de twee vonden nooit een effectieve manier om dat op te lossen.

Voor Fernandes voelt dat beperkend. Hij is geen speler die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, maar zijn besluitvorming lijkt wel te lijden. Tegen Tottenham in het weekend had Fernandes maar liefst 23 minuten nodig om één pass te geven.

Carrick zei maandag, bij de vooruitblik op het Champions League-duel met Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plek in zijn elftal heeft. Hij voegde daar zoveel voorbehouden aan toe dat het duidelijk is dat het weglaten van zijn aanvoerder niet in zijn gedachten opkomt.

United moet echter beter gaan spelen, en dat betekent dat Fernandes ook beter moet gaan spelen.

“Hij is een topspeler, Bruno”, zei Carrick.

“Soms lopen dingen gewoon niet mee. Soms heb je zo’n periode.

Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen, daar is geen twijfel over.”